De ramen zoals deze aan de achterkant van de Paaskerk te zien zijn, maar veel beter van binnen, zijn in 1957 gemaakt door Karel Appel. Deze ramen zijn een impressie van de bijbelse schepping zoals alleen deze schilder dat kon weergeven. Ondanks dat Karel Appel meest bekend is als schilder zijn de ramen niet beschilderd maar zijn de vormen aangebracht met glas. Voor kenners heten dit dan ook glasapplquéramen. In totaal zijn er zes ramen en dit kwam natuurlijk wel erg goed uit want zo was er voor iedere scheppingsdag één raam. Als we dan denken aan de zevende dag moet je misschien wel zeggen dat wij zelf het zevende raam zijn waardoor wij rustig kunnen kijken naar de schepping.

Als extraatje schilderde Karel Appel nog een tekst op de hagelwitte muur "De ganse schepping wacht met reikhalzend verlangen op het openbaar worden der zonen Gods". Het toenmalige kerkbestuur van de nieuw gebouwde kerk was hier niet erg blij mee en liet de tekst voor de openingsdienst afdekken om de muur vervolgens schoon te maken en over te schilderen. Of de contouren van de originele tekst nog terug te vinden zijn weten wij (nog) niet, maar als er ooit een mogelijkheid is deze tekst terug te plaatsen zou dat heel mooi zijn.

Leuk om te weten is dat de ramen niet alleen één van de vroegste glaskunstwerken van Karel Appel zijn maar dat het ook nog één van de eerste keren was dat deze glasappliquétechniek in Nederland is gebruikt. De glasappliquétechniek is in Nederland ontwikkeld in het begin van de jaren vijftig van de vorige eeuw. Bij deze glasappliquétechniek worden stukken gekleurd glas op het bestaande glas gelijmd. Door de verschillende kleuren glas krijg je, als het zonnetje schijnt, een mooi spel van kleur en licht.

Omdat de ramen inmiddels al ruim 50 jaar oud zijn, en er niet best aan toe, is er een aantal jaren geleden door het ICN een oriënterend onderzoek naar de restauratiemogelijkheden gedaan. Omdat er nog helemaal niet veel informatie is over restauratie van dergelijke kunstwerken was veel onderzoek nodig maar konden ook een aantal conclusies gevormd worden. Zo bleek dat de appliquétechniek verschillende bedreigingen kent. De conditie van de lijm is allesbepalend voor de conditie van het glasappliquéraam. De lijmsoorten die vanaf ongeveer 1950 voor deze techniek werden gebruikt, waren (volgens bronnen) meestal acrylaten. Naar de samenstelling van deze lijmsoorten is eigenlijk nog geen onderzoek gedaan. Maar uit verschillende onderzoeken blijkt dat dat de gebruikte lijmen binnen een relatief korte periode (binnen vijftig jaar) hun werkzaamheid verliezen. Goed mogelijk is dat zon, uv-straling en temperatuur verschillen hierop van invloed zijn. Daarnaast veroorzaakt het verschil in binnen en buiten temperatuur condensvorming. Bij de ramen in de Paaskerk zijn de grootste problemen dat de lijm sterk verslechterd en verkleurd is en geeft deze weinig tot geen houvast aan de glasdelen. Omdat de ramen zo slecht zijn en er door de jaren veel vuil op en in is gekomen is schoonmaken op dit moment eigenlijk niet mogelijk.

Verder in bij het maken van de scheppingsramen een uitzonderlijke variatie op de glasappliquétechniek toegepast. Om zwarte partijen te creëren werden stukken blank vensterglas van zwarte verf voorzien. Deze verf is inmiddels op grote schaalafgebladderd.

Tot 2005 was de toekomst van gebouw en ramen onzeker maar in dat jaar kregen wij de kans om het gebouw, en later ook de ramen, te kopen. Dit bracht natuurlijk wel een verplichting met zich mee want die geweldige ramen moeten natuurlijk behouden worden. Eind 2014 is de restauratie klaar en worden de ramen teruggeplaatst. Meer informatie over de restauratie? Kijk eens op de site van de restaurateur.

© 2017 VEG Zaandam